Waarom mag verdriet er niet zijn in Nederland?

Verdriet mag er niet zijn in Nederland. Als je ooit iemand verloren bent, zul je dat zeker gemerkt hebben. Natuurlijk, iedereen vindt het normaal dat je dan verdrietig bent. Een weekje... twee weekjes... een maand. Maar als je na twee maanden zegt dat je er nog steeds veel last van hebt is het eerste wat ze zeggen: "Zou je niet eens naar een psycholoog gaan?"

De ondertoon hierin is: ik wil niet dat je je zo voelt. Heel lief natuurlijk dat mensen willen dat je je vrolijk voelt. Maar ze ontnemen je wel de ruimte om andere emoties te voelen.

Misschien ken je deze ook. Als je vriendje of vriendinnetje het vroeger uitmaakte, dat je vrienden tegen je zeggen: ah jo, er zijn nog veel meer jongens/meisjes.

Ja, ik weet ook wel dat het wel goed komt. Maar nu voelt dat even niet zo. 

Het komt wel goed, en nu voelt het kut.

Verdriet is nodig

Verdriet is een noodzakelijk emotie. Je hebt verdriet o.a. nodig om te kunnen loslaten. Als je deze emotie niet volledig mag ervaren, zul je dus ook niet in staat zijn om echt los te laten.

Hoe kun je je dan verder ontwikkelen? Hoe kun je groeien als je alle ballast uit het verleden bij je draagt.

Neem de ruimte voor verdriet

Neem de ruimte om je verdriet er te laten zijn. En geef de mensen om je heen ook de ruimte om hun verdriet er te laten zijn. En helaas zullen we daar wat extra moeite voor moeten doen. We zullen mensen moeten uitnodigen om hun verdriet te voelen. Doordat het al zolang abnormaal is om je verdriet volledig te ervaren moeten we weer opnieuw aanleren dat het juist goed is.

Dus de eerst volgende keer dat iemand tegen je zegt: "Ik mis de persoon die overleden is nog heel erg en ik heb nog veel last van mijn verdriet", vraag dan aan hem hoe het voelt.

En als iemand heel snel over zijn eigen emotie heen loopt, als ze je net verteld hebben hoe zwaar het ziekteproces van hun partner was, maar eindigen met "Maar ja, brand is erger" (letterlijk iemand horen zeggen). Stop die persoon dan even. Vraag hoe het voor hem/haar voelde tijdens dat proces. En hoe het nu voelt.

Geef elkaar ruimte voor verdriet

Laten we elkaar voortaan niet meer zeggen dat het wel goed komt.

Maar zeg: "Het komt wel goed... én nu voelt het kut."

Door: Bas van Pelt

Deel dit artikel

Maak direct een afspraak voor een gratis kennismakings-gesprek. Hierin kunnen we samen bepalen wat voor jou de beste aanpak is.

072 - 82 00 332

Waarom je toch weer terugvalt als je vooruit gaat

Ken je dat? Je gaat een stap vooruit, en meteen val je ook weer een stap terug. Het is niet dat je niet graag genoeg wilt, ook al willen veel goeroes je dat doen geloven.

Het ligt aan de automatische patronen die je hebt opgebouwd in je leven. En als je die al opgelost hebt? Dan ligt het waarschijnlijk aan nog meer oude patronen…

Lees verder

Hoe word je gelukkig?

Hoe wordt je gelukkig als je leven niet voldoet aan je verwachtingen?

Heel simpel: door je leven te veranderen, of door je verwachtingen te veranderen. Alleen dan moet je wel weten waar je verwachtingen vandaan komen.

Lees verder

Waarom je niet van je automatische patronen af komt

Het is je al gelukt om bij je oude emoties te komen, ze te ervaren en los te laten. Waarom blijf je dan toch nog vast zitten aan je oude patronen?

In dit blog vertel ik je waarom je nooit vrij komt van patronen.

Lees verder